Een toevlucht voor kinderen met aids

Carla van der Kooij werkt als zendeling voor Jeugd met een Opdracht in Brazilië. Ze wordt er geconfronteerd met de ongekende aidsepidemie die het land en de wereld eind vorige eeuw treft. De vreselijke ziekte die vele miljoenen slachtoffers eist, is met al haar vooroordelen en hardheid een symptoom van de gebroken wereld waarin wij leven. Ze trekt zich het lot aan van de kinderen die worden getroffen door de ziekte en vaak al op jonge leeftijd wees worden. Carla zet ‘Huize Toevlucht’ op en vangt met een team vrijwilligers door de jaren heen meer dan zestig kinderen met hiv/aids op. Ondanks alle weerstand, ook uit christelijke hoek, weet Carla voor de kinderen een liefdevol thuis te creëren. Huize Toevlucht wordt een plek vol leven en hoop. In ‘Een Toevlucht voor kinderen met aids’ wordt op aangrijpende wijze beschreven hoe een moedige, alleenstaande vrouw zich het lot aantrekt van schijnbaar ten dode opgeschreven kinderen. Het is geen boek over menselijke prestaties, maar over Gods onvoorwaardelijke liefde voor ieder kind, ook voor kinderen die door de wereld worden afgewezen en vertrapt.
Het is een ontroerend en inspirerend verhaal dat navolging verdient.

Carla Roos-van der Kooij (1959) is opgeleid als radiodiagnostisch laborante. In 1988 werd zij uitgezonden als zendeling naar Belo Horizonte, Brazilië, om daar met straatkinderen te gaan werken. In 1989 is ze zich gaan richten op aidsslachtoffers, zoals pastorale zorg aan terminale aidspatiënten in een Braziliaans ziekenhuis, en ze zette in 1993 een tehuis op voor kinderen met hiv/aids, Huize Toevlucht. Ook legde ze zich toe op training en toerusting van zendelingen op het gebied van hiv/aids en (kinder)pastoraat in o.a. Brazilië, Zuid-Afrika, India, Mozambique, Oeganda en Haïti.